Er waren eens twee blackmetalmuzikanten die na een jarenlange broederschap op 15 augustus aanstaande elk afzonderlijk (maar toch tegelijkertijd) hun debuutalbum uitbrengen via het Duitse Amor Fati Productions. Wat beide individuen met mekaar gemeen hebben, is dat ze hun sporen al lang met menig (Belgische) (black)metalband verdiend hebben, en nu elk een atmosferische blackmetalplaat hebben geschreven die vertolkt wordt in de Vlaamse moedertaal. Aerdryk’s “Met de drietand op mijn huid” en “Cagghenvinna” van Oerheks vormen tevens een mijlpaal voor de broodheer van dienst, want de releases vertegenwoordigen respectievelijk catalogusnummers AFP199 en AFP200. Het verhaal achter deze twee intrigerende blackmetalplaten van eigen bodem kan u weldra lezen op dit portaal. We buigen ons nu eerst over de muziek.

Thematisch gezien zoekt Oerheks de lokale mythen en legendes van het Hageland op waarbij alleenbezieler H zich liet inspireren door de velden en bossen van de streek, de stromen en plassen die de Demervallei doorkruisen en de pracht van de heuvels en vlaktes tussen Scherpenheuvel, Diest en Bekkevoort. Het zal je niet verbazen dat de muzikale soundtrack voor deze tocht langsheen woud en water zich in de vorm van atmosferische black metal openbaart. Oerheks koos voor een rauwe aanpak en winderige sound, maar wie de koptelefoon erbij haalt zal in het dunne en vluchtige geluid toch de nodige details detecteren. Zo zorgt de basgitaar voor extra diepte en kleuren subtiele angstaanjagende en griezelige synthsoundscapes de gelaagde gitaarpartijen, die de ene keer een triomfantelijkheid uitstralen en de andere keer melancholische oorden verkennen, verder in. De krijsende vocalen komen uit de verste verte aangewaaid en je moet het tekstvel echt wel bij de hand nemen om überhaupt door te hebben dat er in het Nederlands vertolkt wordt. Dat geldt dan weer niet voor de spoken word passages van “Door doornen overtogen“, “Transmutatie tot het edele” en het bijzonder pakkende “Doorheen de Demervallei” die met heldere verhalende stem gebracht worden en me instant deden denken aan de manier waarop Colin H. Van Eeckhout zijn poëtische teksten bracht op Amenra’s meest recente plaat “De doorn“. De drumcomputer ratelt niet voortdurend als een machinegeweer door wat een goede zaak is en heel wat dynamiek in deze 40 minuten durende trektocht brengt, maar een drummer van vlees en bloed had misschien wat meer body aan Oerheks’ sound kunnen geven. Wat meer punch en power had misschien ook geen kwaad gekund, want nu moet de volumeknop tamelijk ver opengedraaid worden om de rauwe schoonheid van Oerheks’ muziek volledig te behappen.

Ondanks deze randopmerkingen is “Cagghenvinna” een heel overtuigend debuut van Oerheks geworden waarin we echo’s horen schallen van klassieke blackmetalmelodieusheid van verschillende oorsprong (Canadees, Scandinavisch, oud-Frans, Oost-Europees en zelfs wat Nederlands waarbij we verwijzen naar de Haeresis Noviomagi-stal) en dat samengebald in vijf pakkende composities.

JOKKE: 87/100

Oerheks – Cagghenvinna (Amor Fati Productions 2022)
1. Door doornen overtogen
2. Transmutatie tot het edele
3. De oude eik & eindigende lust
4. Doorheen de Demervallei
5. Stilte, deel één: Een storm der tijd