Dat het in 1997 opgerichte Krieg, dat ontstond uit de assen van Imperial, een belangrijke speler, en zelfs pionier, binnen het USBM-gegeven is, ga ik niet ontkennen, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik bandbrein Neill Jameson aka N. Imperial en zijn schrijfsels voor No Clean Singing en Invisible Oranges eigenlijk altijd interessanter heb gevonden dan de muzikale output van Krieg, op “The isolationist” uit 2010 na dan, hoewel ik platen als “Blue miasma” (2006) en Krieg’s “doorbraakalbum” “The black house” (2004) nu veel beter naar waarde kan schatten dan wanneer ze uitkwamen. De nieuwe negende langspeler “Ruiner” heeft even op zich laten wachten, want de vorige full-length “Transient” dateert alweer van 2014. In 2017 was er ook nog wel “A small death: 2003 sessions“, maar zoals die titel al aangeeft, betrof het hier geen nieuwe composities. Nu is Krieg, naast zanger/songschrijver Jameson bestaande uit gitaristen Alex Poole (held!) en Shawn Riley, drummer Jason Dost en bassist Bill Durrant, de voorbije jaren ook nooit echt van het toneel verdwenen want de heren brachten nog enkele splits, collaboraties en EP’s uit. Uiteindelijk was het momentum daar dan toch om aan een nieuwe langspeler te beginnen met “Ruiner” als resultaat en ik moet zeggen dat het een schot in de roos is!

Gitarist A. Poole nam de opnames en mix voor zijn rekening en mastering gebeurde door Dan Lowndes van Cruciamentum. Deze samenwerking leverde Krieg’s meest modern klinkende album op, wat misschien wel niet iedereen gaat kunnen bekoren. Ik vind het wel passen hoewel er zeker een stukje eigenheid verloren ging. Zij die het allemaal wat rauwer willen, moeten dan maar ouder werk als debuut “Rise of the imperial hordes” of “Destruction ritual” opzetten.

“Ruiner” staat propvol onberouwvolle en meedogenloze blackmetalnummers, terwijl een treurig en koelbloedig karakter en melancholische uitstraling behouden blijven. Het is dan ook al meteen raak met de catchy te noemen cleane gitaarriedels in opener “Bulwark” die de naargeestige Armagedda-atmosfeer van “Ond spiritism: Djæfvulens skalder” weten op te roepen. “Fragments of nothing“, wederom met van die spookachtige cleane gitaarlijntjes, wentelt zich nog dieper in tristesse zonder – en gelukkig maar! – de DSBM- of emotour op te gaan. “Solitarily, a future renounced” steekt stevig van wal, maar laat de melancholische en beklijvende gitaarleads gaandeweg de vrije loop, daar waar in “Manifested ritual horror” al eens punky ritmes mogen botvieren.

Zowel het kortste als langste nummer vinden we in de staart van “Ruiner“. In “An execution in the kingdom of ideas” gaat Krieg drie minuten volle gas vooruit; we detecteren wat Mayhem-invloeden en de diepere deathmetalgrowls voegen tevens een bestiaal randje toe. Het zeven minuten durende “The lantern and the key” begint dan weer met een drumintro waarin de rollende dubbele basdrums van Dost het voor het zeggen hebben. In deze eerder mid-tempo gespeelde afsluiter zijn het o.a. de heldere vocalen, die in schril contrast staan met de getormenteerde zielskreten van Jameson, die naast de integratie van malheureus klinkende effecten, waarin ik meerdere Urfaust-vibes noteer, positief opvallen. Ook de newwave/gothic-achtige heldere gitaarklanken scoren hier weer.

Wat mij op “Ruiner” het meest weet te bekoren, is de hypnotiserende – soms onderhuidse – psychose die songs als het slepende en atmosferische, ietwat naar postpunk neigende “Red rooms” en het mid-tempo startende, maar crescendo gaande en in een catartische climax uitbarstende “No gardens grow here“, dé twee absolute prijsbeesten op deze plaat, uitstralen. “Ruiner” mag dan met momenten wel meedogenloos klinken, de duivelse sterkte van Krieg zit ‘em op dit album zeker ook in het tragere werk. Fantastische plaat die heel wat afwisseling laat horen en verschillende beklijvende momenten in petto heeft.

JOKKE: 90/100

Krieg – Ruiner (Profound Lore Records 2023)
1. Bulwark
2. Fragments of nothing
3. Red rooms
4. Solitarily, a future renounced
5. Manifested ritual horror
6. No gardens grow here
7. An execution in the kingdom of ideas
8. The lantern and the key