Het West-Vlaamse Dudsekop ontstond tijdens de covid-lockdown als een projectje van zanger/gitarist Josh Fury en zijn drumkompaan Burt Hillemong. Tijdens de studio-opnames van “Liksems” (2022) werden tal van bevriende gastzangers uitgenodigd om het debuut mee vorm te geven. In de jaren die volgden, groeide Dudsekop tot een liveband met volledige line-up uit. De tweede full-length “Wuk emme nog van leevn” zag het levenslicht in 2024 en daarop prijkten naast enkele nieuwe nummers ook drie composities van de “Plukkevort” EP die voor het verschijnen van de tweede plaat enkel als stream te beluisteren was. De heren hadden immers al snel door dat de jongere generaties muziekfans minder waarde hechten aan fysieke releases en dat je als band voortdurend in de spotlights moet blijven staan om niet vergeten te worden. Een jaar later laat Dudsekop weer van zich horen middels de gloednieuwe “Godvergeten” EP – maar dat zijn de heren zeker niet – die dankzij Genet Records niet enkel digitaal, maar ook als vinyl te verkrijgen zal zijn.

Opener “Godvergeten” zwelt langzaam aan om zich vervolgens te ontpoppen tot een mid-tempo song met de nodige schwung en raspende screams die doen herinneren aan bands als oude Gorgoroth en het meer recente Spectral Wound. Het verrassingselement zit ‘em in een mooie akoestische passage waarna de muzikanten, zanger Tijs Verhelst incluis, plots kortstondig door de rooie gaan, om dan weer onverwachts het tempo te laten zaken tot een broeirige sludgey mokerhamerfinale. De introductie van “Kruss” speelt met dissonante cleane gitaren waarna mid-tempo zwartgeblakerde metal over ons uitgestort wordt, die – hoe kan het ook anders – plotsklaps toch ook weer even tot uitbarsting komt, gevoed door een helse en flitsende solo.

Wat Amenra kan, kunnen wij ook, lijkt Dudsekop wel gedacht te hebben want in de vorm van “Poaternoster” krijgen we een volledig akoestisch vertolkt nummer voorgeschoteld dat introspectief, sacraal en atmosferisch overkomt en in diens finale eveneens “Vikings”-gewijs naar folkloristische mystiek neigt. Ook op de vorige langspeler experimenteerde Dudsekop al met akoestische composities, een gegeven dat de heren wat ons betreft zeker mogen blijven voortzetten. Drummer Burt zwengelt afsluiter “Asschen” aan, waarna felle tremolo’s zich al snel in de strijd mengen. Ook al is dit een eerder compacte song, aan dynamiek is er geen gebrek want Dudsekop imponeert nog met swingende black ’n roll en beukende sludge. We laten expres de term ‘black metal’ niet vallen daar Dudsekop zichzelf niet als zuivere blackmetalband in de markt zet. Om jezelf zo te kunnen noemen moet het aldus bassist Nico Degroote toch wat verder gaan dan dat, niet alleen op muzikaal vlak, maar vooral ook op persoonlijk vlak. Black metal is in hun ogen veel meer dan muziek alleen.

Dudsekop zet de kwaliteit van voorgaande releases verder met deze korte, maar erg gevarieerde “Godvergeten” EP vol blackened extreme metal en beklijvende akoestische passages. Vanavond staat de releaseshow op het programma in het Brugse Snuffel Hostel alwaar ook Wolvennest en Aufhebung het beste van zichzelf zullen laten zien en horen. We geven het maar mee.

JOKKE: 82/100

Dudsekop – Godvergeten (Genet Records 2025)
1. Godvergeten
2. Kruss
3. Poaternoster (accoustic)
4. Asschen