De naam Thy Killing Hand deed hier niet meteen een belletje rinkelen. Het betreft een relatief nieuwe en vrij mysterieuze Poolse blackmetalband die bewust anoniem opereert. De eerste twee demo’s (“Scarlet ceremonies” uit 2023 en “Ixaxar” uit 2024 verschenen via het Poolse label Under the Sign of Garazel Productions, dat bekend staat om underground black metal met een traditionele, occulte insteek. Hun debuutalbum “Infernal commands” verscheen vorige maand bij het Franse label End All Life Productions, een label dat eveneens bands uit de orthodoxe en dissonante blackmetalscene uitbrengt.

Thy Killing Hand gaat voor een rauwe, rituele vorm van black metal die eerder focust op sfeer en dreiging dan op snelheid of technische virtuositeit. Middels repetitieve, hypnotiserende riffs, heel wat doomy/sludgy mid-tempo passages, een sacrale, occulte sfeer, sobere maar effectieve toetsen of ambientelementen en een productie die bewust organisch en donker klinkt, weten de negen composities gestaag onder je huid te kruipen om zich daar met hun weerhaken vast te zetten.

Toegegeven, het is even wennen aan de productie en dan vooral de klikkende basdrums die initieel als een tang op varken lijken te klinken vergeleken met de organische sound waar de band resoluut voor koos, maar de duivelse bezetenheid van de zanger maakt dat onze aandacht van deze stoorzender wordt afgeleid. De huiveringwekkende klanken in “Bones resound” doen telkens weer de koude rillingen over ons ganse lijf lopen en in “I am third revelation” lijken we ons temidden van een satanische misviering te bevinden. We hopen dat de recent overleden Roger Vangheluwe tot in het oneindige in de hel brandt op de misselijkmakende tonen van het afsluitende “Enemy“.

Invloeden van bands als Necromantia, Beherit en Master’s Hammer zijn zeker herkenbaar, vooral in de passages die volop inzetten op sfeer, onheilspellende melodieën en een haast ceremoniële opbouw. Toch vervalt Thy Killing Hand nergens in louter imitatie. De groep weet die klassieke elementen samen te smeden tot een eigen identiteit waarbij “Infernal commands” als een rituele bezwering aanvoelt die mikt op het oproepen van een beklemmende, haast tastbare duisternis.

Op basis van de muzikale invloeden is dit anonieme gezelschap misschien een ietwat vreemde eend in de bijt voor EAL Productions, maar qua occulte, horroreske en gitzwarte atmosfeer zit Thy Killing Hand op de juiste plaats. “Infernal commands” heeft wat tijd nodig gehad om te liggen broeden en is in die periode, net als de muziek, traag maar gestaag uitgegroeid tot één van de meest beklemmende en bevreemdende albums die we dit jaar al hebben gehoord.

JOKKE: 85/100

Thy Killing Hand – Infernal commands (End All Life Productions/Norma Evangelium Diaboli 2026)
1. On a silver globe
2. The great beyond
3. Bones resound
4. To receive the final task
5. Enter, Asmodeus
6. Dance, Anteser
7. Trip of divine passion
8. I am third revelation
9. Enemy