Na de “Cursed ways of Sheols“-EP uit 2022 is het Bretonse Sépulcre terug met zijn eerste langspeler “Cryptic temple of otherworldly abhorrations“. De titel laat alvast weinig aan de verbeelding over want wie de crypte binnenstapt, hoeft zich niet aan een zonnige wandeling door de Bretonse bossen te verwachten. Sépulcre zoekt zijn heil immers liever in de donkerste deathmetalkrochten waar de dood geen eindpunt is, maar een poort naar iets wat zich aan het menselijke bevattingsvermogen onttrekt.
Zodra de mystieke introtonen van “Ominous path (To the nightside)” in de sepulchrale death metal van het kwartet overgaan, begint ons hoofd instant op en neer te deinen hoewel we ons al snel vastrijden om de uitdagen ritmiek van de openingsmaten. Sépulcre kiest duidelijk niet voor de meest eenvoudige weg, maar verwacht nu ook geen opgepoetste deathmetalvariant waarin technische hoogstandjes en nostalgische knipogen naar het verleden de dienst uitmaken. Muzikaal blijft het viertal dicht bij de macabere en funeraire insteek van het eerdere werk. Sépulcre lijkt daarbij vooral geïnteresseerd in de essentie van het genre: loodzware gitaren, een sappige doodsrochel, een verstikkende atmosfeer en dat onheilspellende gevoel dat er onder de oppervlakte iets veel duisterders ligt te wachten. Alzo vormen de zeven nummers samen één duistere trip doorheen de catacomben van de onderwereld waarin death en doom metal versmelten en namen als Morbid Angel, Grave Miasma en ons eigenste Bones vervaarlijk echoën.
Dat Sépulcre daarbij geen nostalgie predikt, is misschien wat merkwaardig geformuleerd – death metal die zijn verleden niet zou meedragen is, net als black metal overigens, uiteindelijk moeilijk denkbaar – maar het uitgangspunt is duidelijk. Op “Cryptic temple of otherworldly abhorrations” probeert het Franse ensemble vooral te vatten waarom deze muziek na al die jaren nog steeds zo verdomd aantrekkelijk kan zijn en dat is omdat death metal wat ons betreft een tastbare soundtrack vormt voor alles wat zich voorbij de grens van leven en dood bevindt. De waas van mystiek die over de nummers van Sépulcre gedrapeerd hangt is bovendien in elke noot voelbaar.
“Cryptic temple of otherwordly abhorrations” is geen plaat voor wie death metal uitsluitend als een wedstrijdje snelheid, technisch vernuft en brutaliteit beschouwt. Sépulcre’s eerste langspeler staat daarentegen wel garant voor een onderaardse afdaling waarin sfeer en gewicht minstens even belangrijk zijn als de hoeveelheid lijken die onderweg over de schouder worden gegooid. Sépulcre nodigt ons uit de crypte binnen te stappen. Wij zijn man genoeg om daar uiteraard geen nee tegen te zeggen.
JOKKE: 85/100
Sépulcre – Cryptic temple of otherworldly abhorrations (Invictus Productions 2026)
1. Ominous path (To the nightside)
2. Abyssum drakon
3. Cryptic temple…
4. …of Otherworldly abhorrations
5. Katabasis
6. Towards the unknown
7. Darkness rules supreme
