’t Zijn drukke tijden voor Bloedmaan want niet alleen verschijnt op de vooravond van Halloween de derde langspeler “Circle of the moon” via Immortal Frost Productions, één dag eerder komt ook “Curse of the emerald knight” uit, een split met de gelijkgestemde zielen van Crypts of Dusk. Het duo Azamoth en Amalthea vormt geen onbekende voor Bloedmaan’s alleenheerser Rönarg aangezien Azamoth deel uitmaakt van de live line-up van Bloedmaan.

Beide bands putten uit de tweede golf, maar leggen daarbij andere accenten. Bloedmaan zoekt het vooral in vampirische romantiek en de klanken van de jaren ’90, terwijl Crypts of Dusk met melodieuze toetsen en gitaarsolo’s een meer theatraal universum oproept. Verwacht geen muzikale revolutie, maar een duik in vertrouwde duisternis, waarin sfeer en melodie de belangrijkste wapens zijn. De vraag is vooral of beide projecten erin slagen om binnen die beproefde stijl voldoende eigen karakter te tonen.

Vanaf de openingsnoten van “Haunting call of the waning moon” mogen we weer volop genieten van dat uitstekende gevoel voor melodie waar Bloedmaan dankzij diens twee erg geslaagde albums “Castle inside the eclipse” (2023) en “Vampyric war in blood” (2025) ondertussen voor garant staat. Hoewel deze compositie al snel meer van hetzelfde dreigt te worden, weet Rönarg toch een wat meer duistere kant van het Bloedmaan-geluid aan te boren. Ook “Feast of vultures” put volop uit een wat meer agressievere aanpak. Dat Rönarg er dus bewust voor gekozen heeft om de schrijfstijl van de split anders aan te pakken dan die van zijn nieuwste langspeler is dus ergens wel te horen. Deze vier composities klinken immers wat magischer, naïever, agressiever, melancholischer en tegelijk ook iets avontuurlijker, wat de variatie alleen maar ten goede komt. Maar niet getreurd want ook die typerende pakkende melodielijnen blijven aanwezig in een meer melodieuzere song als “Queen of blood” die elders toch ook weer een nieuwe invalshoek in het riffwerk laat horen. Ook het drumwerk is wat avontuurlijker, maar wie er deze keer als sessiedrummer aan het werk is dienen we schuldig te blijven.

Wanneer de overgang naar “Beyond the desolate horizon“, het eerste nummer op de Crypts of Dusk-kant wordt gemaakt, valt op dat de productie hier iets gepolijster is uitgevallen, hoewel deze voldoende rauw blijft. Ook hier is het jaren ’90 worship galore. Een akoestisch gitaarriedeltje leidt een melodieuze lead is die vervolgens overgaat in een pakkende passage die qua catchiness eigenlijk niet echt moet onderdoen voor het materiaal van Bloedmaan. “The faceless horsemen” is het meest agressieve nummer dat op deze split voorbij komt en doet ons sterk denken aan Emperor’s “Anthems to the welkin at dusk“, maar dan zonder het uitgesproken symfonische aspect. Na het akoestische intermezzo gaat de vergelijking echter niet langer meer op en gaan Azamoth en Amalthea voor een meer melodieuze aanpak waarin wederom plaats is voor een heuse leadpartij.

Na een Gehenna-achtig orgelinterludium presenteert Crypts of Dusk met “Requiem for a broken mind” diens meest epische compositie waarin venijnig gitaarspel, vlijmscherpe en gevarieerde vocalen en dynamische songwriting hand in hand gaan en er ook plaats is voor subtiele symfonische toetsen. Afsluiter “A poem for the dead” zet ons met diens serene introductie op een verkeerd been wanneer wat later voor schelle en felle black metal wordt gekozen en vormt een passend sluitstuk voor deze erg geslaagde split.

De “Beyond this mortal realm” demo liet reeds een erg goede eerste indruk na en Crypts of Dusk overtuigt wederom. Hulde ook aan Bloedmaan om middels deze split een kleinere undergroundband een duwtje in de rug te geven. Support your local scene!

JOKKE: 82/100 (Bloedmaan: 83/100; Crypts of Dusk: 81/100)

Bloedmaan/Crypts of Dusk – Curse of the emerald knight (Void Wanderer Productions 2026)
1. Bloedmaan – Haunting call of the waning moon
2. Bloedmaan – Feast of vultures
3. Bloedmaan – Lord of gifts
4. Bloedmaan – Queen of blood
5. Crypts of Dusk – Beyond the desolate horizon
6. Crypts of Dusk – The faceless horsemen
7. Crypts of Dusk – Interlude
8. Crypts of Dusk – Requiem for a broken mind
9. Crypts of Dusk – A poem for the dead