Wie verzot is op de vampierenblackmetal van een band als Bloedmaan, moet zeker ook eens de overtreffende trap genaamd Stormpyre uitchecken. Dit Finse trio, bestaande uit Vorgoth Stormwrought (dunne en dikke snaren en ezelsvellen), Byal’Kruiv (zang en teksten) en Hexlord Jackal (synths), weet namelijk maar al te goed hoe het een pakkend en bij momenten zelfs bijzonder catchy potje black metal moet brengen. Daarbij is enerzijds een glansrol weggelegd voor het melodieuze gitaarspel van songschrijver Vorgoth Stormwrought en anderzijds voor de toetsenbombast van Hexlord Jackal. Beide heren houden er overigens nog menig ander project op na.
Over tien nummers neemt Stormpyre de luisteraar mee op een duistere, occulte queeste waarin zonneoffers, verboden godheden en vergeten machten de dienst uitmaken. De verschillende preludes, (akoestische) intermezzi en afsluitende passages geven het geheel het karakter van één doorlopend verhaal. Het album bouwt daarmee een eigen mythologie op, met Zro’Gaeth – de figuur op de albumhoes – als centrale personage. Zijn verhaal draait om een mens die door aanhoudende foltering en ondraaglijk lijden een ingrijpende transformatie ondergaat en uiteindelijk verandert in iets wat nauwelijks nog aan zijn oorspronkelijke gedaante doet denken. Hoe dat precies in zijn werk gaat, laat Stormpyre liever aan de verbeelding van de luisteraar over.
IJselijke screams vertellen het verhaal van Zro’Gaeth, dat muzikaal gestalte krijgt in een glorieus samengaan van episch getinte gitaarriffs, door traditionele metal beïnvloede leads en een karrenvracht aan fantasy-achtige, bombastische toetsenpartijen. Wie snel overprikkeld raakt, zal wellicht moeite hebben met de volgepropte, behoorlijk drukke composities waarin werkelijk elke seconde wel iets lijkt te gebeuren. Toch valt moeilijk te ontkennen dat de nummers bijzonder goed in elkaar steken en dat de heren over uitstekende muzikale kwaliteiten beschikken. Waar een song als “A darkened prophecy” voor de ene misschien te veel weg heeft van een kermis- of musicalaangelegenheid, zal de andere er vrolijk op rondhuppelen. We laten daarbij wijselijk in het midden tot welke categorie we zelf behoren. Het daaropvolgende “Rapture made flesh” klinkt dan weer een stuk steviger en duisterder, waardoor het nodige evenwicht bewaard blijft. “Zro’Gaeth, vassal of sun” is één van de meest cinematografische nummers op het album dat tevens een uitgesproken verhalende opbouw meekreeg door de vele gesprokenwoordpassages die meer dan eens aan een band als Bal-Sagoth doen denken.
Hoewel Stormpyre met beide voeten stevig in de ondergrond staat, beschikt het trio uit Turku over het nodige potentieel om in de toekomst potten te breken. Voer voor liefhebbers van het latere werk van Dimmu Borgir, Bal-Sagoth, Bloedmaan en Worm. Te scoren via Signal Rex.
JOKKE: 81/100
Stormpyre – On the throne of a forgotten god (Signal Rex 2026)
1. The helix effigy (Prelude)
2. Sacrifice unto the sun
3. The unholy apotheosis (Interlude)
4. A darkened prophecy
5. Rapture made flesh
6. Cast down the infinite night (Interlude)
7. Zro’Gaeth, vassal of sun
8. Haunter in the night
9. On the throne of a forgotten god
10. Age of the faceless (Postlude)
