Wat hebben de Britse progressieve rockband Anathema en het Braziliaanse deathmetaltrio Krisiun gemeen? Qua muzikale output alvast niet veel, maar beide bands hebben/hadden drie broers in de line-up. Aan dit clubje – waartoe ongetwijfeld nog metalbands behoren – mag nu ook Frummyrkrið toegevoegd worden waarin de gebroeders Rúnar Þ (zang en basgitaar), Sif Þ (lead gitaar en keyboards) en Birkir Þ (ritmegitaar, achtergrondzang en teksten) het mooie weer maken. Land van afkomst: IJsland, maar dat u wellicht al kunnen raden op basis van de bandnaam en albumtitel “Dauðans myrkri“. Respectievelijke vertalingen zijn “primordiale duisternis” en “de duisternis van de dood”. De toon is gezet. Of u bent op het verkeerde been gezet, want zoals u in de feed van onderstaand YouTube-clipje kan lezen, zou de afkomst en het familiegegeven wel eens allemaal een verzinsel kunnen zijn om op de IJslandse blackmetallavastroom mee te surfen.

Full focus op de muziek dan maar en die klinkt best interessant. We horen een hybride van black metal, progressieve metal en wat death metal genre God Dethroned. Het progressieve element uit zich vooral in de heldere achtergrondzang die inderdaad allesbehalve een IJslands accent laat horen. De Argentijnse producer Ignacio Elías Rosner verklaarde reeds dat dat te wijten is aan hemzelf en enkele Duitse en Noorse gastmuzikanten die een bijdrage verleenden in het zangdepartement, de drum- en percussieafdeling en de rayon van de leadgitaren. De oude vikingthematiek schemert muzikaal gezien pas in de tweede helft van de plaat door middels het knetterende kampvuurinstrumentaaltje “Frosinn í algleymi” en de koorgezangen en akoestische gitaren die de epische zeventien minuten durende afsluiter “Frummyrkrið mun gleypa allt” extra cachet geven. Dit dynamische epos laat horen dat de band en hun gastmuzikanten van vele markten thuis zijn: deathmetalgegrom, bezwerende vikingkoorzang (die nog lang blijft nazinderen), technische gitaarvirtuositeit, een Katatonia-achtige solo, subtiele elektronica, ingetogen akoestische introspectie, treurige vioolklanken, groovende riffs, … noem maar op!

Tegenover dit progressievere en meer atmosferische nummer staat dan weer de vurige opener “Umlukinn dauðans myrkri” die de boel meteen in lichterlaaie zet. Het is echter niet puur rammen geblazen en forsbollengerol want Frummyrkrið injecteert gaandeweg ook meer melodische elementen zoals een pakkende leadpartij en heldere zang in de compositie. “Ég féll niður í tómið” bevat naast groovy deathmetalachtige riffs dan weer enkele kosmische keyboardpatronen, progressieve orgelpartijen die op een recente Enslaved-plaat niet zouden misstaan, een flinke dosis klare zang en een trippy cinematografisch atmosferisch middenstuk die voor een beter verteerbaar tegengewicht zorgen.

Frummyrkrið heeft zijn zaakjes op debuut “Dauðans myrkri” dik in orde en laat een fris en fruitig geluid horen. Moest er van de IJslandse origine en het broederschap echter niet veel van aan zijn, zou ik dat dan ook ietwat kinderachtig vinden, daar de band die gimmick niet nodig heeft om muzikaal te overtuigen. Ik durf erop te wedden dat de plaat voor het einde van het jaar wel fysiek door een label uitgebracht zal worden.

JOKKE: 80/100

Frummyrkrið – Dauðans myrkri (Eigen beheer 2021)
1. Umlukinn dauðans myrkri
2. Ég féll niður í tómið
3. Frosinn í algleymi
4. Frummyrkrið mun gleypa allt