Het enigmatische Wolvennest is – wat mij betreft althans – samen met Alkerdeel zo wat het beste wat ons Belgenlandje momenteel op gebied van metal te bieden heeft. De heren en dame wisten reeds vanaf debuut “WLVNNST“, hun collaboratie met Der Blutharsch and the Infinite Church of the Leading Hand uit 2016, een eigen smoelwerk te kneden waarin allerhande elementen uit doom, stoner, black metal, goth rock en tribal verbluffend goed samensmelten. Je herkent het zeskoppige rituele monster dan ook instant, maar dat betekent ook dat het gevaar van in herhaling te vallen op de loer ligt.

Dat beseften de wolvin en haar roedel duidelijk ook waardoor ze het voor hun vierde full-length “The dark path to the light” over een iets andere boeg gooiden. Zo werd de monolithische speelduur van “Void” (2018) en “Temple” (2020) op deze nieuwe worp ingeruild voor een album dat met 40 minuten speelduur perfect op een single-LP te persen is. Zangerres Shazzula staat quasi de volledige rit in de spotlights met haar bezwerende zang, hoewel “Adversaries“, dat na de sfeervolle intro “Lost civilizations” volgt (mogelijks een knipoog naar de Brusselse concertorganisatie A thousand lost civilizations en natuurlijk naar het mystieke coverartwork) iets te veel in hetzelfde vocale stramien blijft hangen, hoewel de muzikale ondergrond wel als een apocalyptische wervelwind voorbij raast. Enkel “The timeless all and nothing” gooit extremere vocalen in de strijd waardoor dit nummer het zwaarste op de plaat is geworden. Zanger van dienst is hier Misþyrming-frontman Dagur. Normaal gezien horen we de IJslander brullen over woeste dissonante black metal, maar nu zorgt hij voor onheilspellende vocalen die over een pakkende, psychedelisch beukende stonerdoomsong heen schallen.

Op de twee voorgaande full-lengths was het absolute klassebeest steeds als tweede op de tracklist te vinden (“Ritual lovers” op “Void” en “Swear to fire” op “Temple“), maar nu zit de meest duistere parel verderop verstopt en schijnt Wolvennest het meest magistraal in het als voorlaatste track geplaatste titelnummer. Niet dat de voorgaande songs zo veel minder goed zijn, het emotioneel beladen gitaarspel in “Deathless love” is bijvoorbeeld tamelijk verbluffend te noemen, maar ik voel dat de magie en spanning nummer na nummer toenemen en in het knap opbouwende, etherische en hypnotiserende titelnummer niet voor 100, maar voor 200% tot ontplooing komen. Wat een zwoel en subtiel duister erotiserend gevoel ligt er weer in die beklijvende gitaarleads en glanzende en schitterende gitaareffectjes jongens en meisjes! Check zeker ook de mooi vormgegeven videoclip van dit nummer.

Na deze catartische ervaring volgt nog de ietwat experimentelere afsluiter “Accabadora” dat haast als een ritmische en swingende rituele paringsdans aanvoelt waar een luguber aura over gedrapeerd werd. De songtitel verwijst immers naar ‘La Accabadora’, een figuur uit de Sardijnse folklore die verantwoordelijk was voor het uitvoeren van euthanasie op de oude en zieken met behulp van een knuppel. Ze was meestal een vrouw van middelbare leeftijd gekleed in het zwart met een lange sjaal die haar hoofd bedekte. Dat Wolvennest over de landsgrenzen heen kijkt om een interessante voedingsbodem voor hun teksten te vinden, bleek al uit nummers van hun vorig platen en komt ook in de bovenvermelde videoclip van het titelnummer tot uiting.

“The dark path to the light” werd in Déhà’s Opus Magnum Studios gemixt en de mastering was in handen van Larsson Studio. Enig minpuntje dat ik kan opnoemen is dat de snareaanslagen wat punch en diepgang missen voor dit soort van monolithische en psychedelische muziek. Respect voor Wolvennest om op “The dark path to the light” deels nieuwe horizonten te verkennen met nummers die wat compacter zijn gebleven (geen double digit kolossen deze keer), maar desondanks onmiskenbaar als Wolvennest klinken. Misschien net niet hun allerbeste plaat, we worden pas écht in vervoering gebracht vanaf “Deathless love“, maar toch weer van bovengemiddeld hoge kwaliteit en hoogstwaarschijnlijk goed voor een felbevochten plaats in onze jaarlijst. Wolvennest schijnt immers als een duistere diamant op het donkere pad naar het licht.

JOKKE: 89/100

Wolvennest – The dark path to the light (Ván Records 2023)
1. Lost civilizations
2. Adversaries
3. Deathless love
4. The timeless all and nothing
5. The dark path to the light
6. Accabadora