Na een aanloop van acht jaar waarin Nightwalker tal van demo’s, splits en EP’s uitbracht, achtte deze Duitse blackmetalband anno 2024 de tijd rijp voor een eerste full-length die de mystieke titel “Grimoire tenebrarum” meekreeg. De enige protagonist in het verhaal van deze nachtelijke stapper dwaalt onder het alias Noxathra doorheen nocturnale landschappen en beschimmelde ondergrondse cryptes en is naast tal van andere bands ondermeer gekend van Lunar Chalice en Mysteria Mystica Aeterna, twee geheimen van de zwarte kunsten die we erg konden smaken zoals u kan teruglezen in de recensies van “Transcendentia: the shadow pilgrimage” en “The temple of Eosphoros“.

Geen wonder dat Amor Fati Productions Nightwalker onder haar vleugels nam voor dit debuut want het zwartmetaal dat we een kleine veertig minuten lang voorgeschoteld krijgen, puilt uit van de mysterieuze, schimmige, cryptische, enigmatische, duistere en onheilspellende klanken. Het tempo hoeft daarbij niet altijd verschroeiend hoog te zijn en er mag gerust een karrenvracht vol synths en orgeltoetsen het slagveld opgereden worden waardoor er soms al eens een vleugje Helleense black metal doorheen Nightwalker’s sound dwaalt. Dat wilt echter niet zeggen dat Noxathra niet enkele welgeplaatste en dodelijk effectieve gitaarriffs op ons afvuurt in “The downfall of Lucifer“, “Oh Satan, prince of darkness” (die openingsriff!), “Abyssus abyssum invocat” en “Seventh key to the realm of shadows” (wederom dat arsenaal heerlijke openingsriffs maar ook verderop levert Noxathra uitstekend werk op zijn gitaar af).

Deze duistere grimoire telt slechts zes pagina’s maar die vertellen wel een intrigerend verhaal waarin een gitzwarte en occulte atmosfeer neergezet wordt waarbij songtitels als “The downfall of Lucifer” en “Oh Satan, prince of darkness” niet veel aan de verbeelding overlaten. De hese screams doen het kwaad ontwaken en in songs als “The downfall of Lucifer” of afsluiter “Thou art the sword of truth” zorgen heldere vocalen voor een bedwelmend en occult aura. Enkele goedgekozen samples dragen voorts bij aan de horrorachtige atmosfeer die wordt neergezet en ook de inluidende zwarte mis en orgeloutro vormen een passende inleiding en slotstuk in plaats van niet meer dan speelduurvulling te zijn. Ondanks de speelduur van zeven à acht minuten verslapt de aandacht trouwens nergens doordat er goed over dynamiek en songtwists werd nagedacht.

Gevoed door zwarte magie, hekserij, duisternis, de dood, het kwaad en natuurlijk de o zo geliefde (en soms geromantiseerde) black metal uit begin jaren ’90, heeft Nightwalker met “Grimoire tenebrarum” een erg overtuigende langspeler afgeleverd die liefhebbers van Mortuary Drape, Baxaxaxa, oude Samael, oude Rotting Chris, oude Satyricon en oude Dimmu Borgir wel zou moeten kunnen bekoren. Veel ‘oud’, het zegt iets over de insteek van Nightwalker. Warm aanbevolen deze duistere grimoire!

JOKKE: 88/100

Nightwalker – Grimoire tenebrarum (Amor Fati Productions 2024)
1. La messe noire
2. The downfall of Lucifer
3. Abyssus abyssum invocat
4. Oh Satan, prince of darkness
5. Seventh key to the realm of shadows
6. Thou art the sword of truth