Wiens hart sneller gaat slaan van Duitse black metal met dikke vette knipogen naar Last Episode-bands zit al een paar jaar gebeiteld met Erzfeynd, muzikale uitlaatklep voor Nahdrut Herlarecks. In de vorm van “Fivrrist” is de creatieve Duitser toegekomen aan het derde en laatste deel van een drieluik toegewijd aan het einde der tijden. “Behaft.Bekert” zette het verhaal in 2022 in gang, waarna er middels “Muspilli” een vervolg kwam. Daar waar deze eerste twee delen in volledige isolatie werden opgenomen tijdens de pandemie, deed Nahdrut Herlarecks voor dit sluitstuk beroep op de hulp van heel wat gelijkgestemde zielen waarmee de man al jarenlang bevriend is en die voornamelijk extra vocalen toevoegden aan de songs die daardoor soms nog meer dan ooit te voren als een zwartgeblakerde musical gaan aanvoelen.
Zo krijgt de betoverende engelenstem van Elisabetta Marchetti (Inno, ex-Stormlord, Black Oath) de eer om de sfeerscheppende opener “Niderfal” vocaal in te kleuren. Een dik half uur later krijgt ze, vergezeld door synths en piano, tevens het laatste woord en voegt ze wederom een gotisch getint aura aan deze plaat toe.
Eenmaal de inluidende track erop zit, knalt het gekende drukke blackmetalreceptuur van Erzfeynd uit de boxen. De theatrale heldere gastzang van Menetekel (o.a. Ungfell, Kveylgeyst, Ateiggär, Wyrgher) zorgt in “Extra mvros” voor een vocaal duel met de kraai-achtige screams van Nahdrut Herlarecks. Meermaals moet ik bij dit nummer aan Erzfeynd’s landgenoten van Dauþuz denken. “Lintwvrm ime Pallatz” is met diens bijna acht minuten speelduur het langste nummer op “Fivrrist” en meteen ook de meest catchy compositie. Wat een oorworm is dit wel niet die ondermeer wordt ingekleurd door hurdy gurdy-spel van Tanner Anderson (o.a. Obsequiae, Majesties, Hulder). Voorts horen we ook Irrwycht (o.a. Grabunhold, Baxaxaxa, Ungod, Schrecken, Runespell) aan het werk die extra vocalen toevoegde.
De folkintro van “Wazgewidero” doet dit nummer donkerder en dreigender overkomen dan de voorgaande tracks. De spoken word werd ingesproken door Lord Abravanel van New York Hounds, Loosey en Criminal. De overgang naar de uitbarsting klinkt wat aarzelend en kon iets beter uitgevoerd worden, maar voorts voegt dit nummer met zijn onheilspellend karakter, mede door integratie van samples van donderende onweerswolken, een andere invalshoek toe aan de flow van de plaat. “Extra carnem” grijpt daarna weer volop terug naar de met allerhande toeters en bellen opgesmukte middeleeuwse black metal die we van Erzfeynd kennen. Op dit nummer is het E (e-Flagellant, Malakhim) die extra zang toevoegt in de tweezang die regelmatig voorbij komt. “Himelvart” is een kort en krachtig nummer. Het lijkt op het eerste gehoor meer rechtoe rechtaan te zijn, maar bevat toch ook weer enkele onverwachtse kronkels en een synthoutro die door Jeff Black (Spell, Encloaked, Gatekeeper) gecomponeerd werd.
Met “Fivrrist” heeft Erzfeynd een erg overtuigend sluitstuk voor diens trilogie afgeleverd. Gezien de vele info die te verwerken valt in Erzfeynd’s soms onnavolgbare universum werd er bovendien goed aan gedaan om de plaat met een half uur aan de eerder korte kant te houden. Geïnteresseerden wenden zich tot Ván Records.
JOKKE: 85/100
Erzfeynd – Fivrrist (Ván Records 2024)
1. Niderfal
2. Extra mvros
3. Lintwvrm ime Pallatz
4. Wazgewidero
5. Extra carnem
6. Himelvart
7. Niderfall II
