Nog geen jaar na “Mutterseelenallein und aus eigener Kraft” verschijnt er in de vorm van “Hohe Tannen” alweer een nieuwe Ara full-length, de vierde ondertussen. Alleenheerser Michael Schneeberger ofte Schnee voor de vrienden loopt duidelijk over van de inspiratie.

Debuut “Gurre” (2022) had een sterk romantische en nachtelijke sfeer die goed aansluit bij de Oostenrijkse blackmetalscene. Opvolger “Blutroter Mond” (2024) was een album vol romantische, folkloristische en dromerige black metal waarin sfeer belangrijker is dan agressie. De plaat bouwde voort op de stijl van “Gurre“, maar klonk iets compacter en directer.

“Mutterseelenallein und aus eigener Kraft” (2025) voelde als Ara’s meest persoonlijke en meest eigenzinnige plaat tot dan toe aan. Waar “Blutroter Mond” nog sterk leunde op romantische, atmosferische black metal met veel natuurmystiek, trok dit album ons veel dieper een introspectieve en soms zelfs vervreemdende wereld in. Qua geluid liet het minder traditionele black metal dan zijn voorganger horen. Ara vermengde hier black metal met elementen van doom, folk en dungeon synth. De gitaren waren vaak ingetogener, de sfeer was mistiger en de composities hadden iets hypnotisch. Sommige passages deden bijna denken aan een donkere droom of een oude Alpenlegende die rond een kampvuur wordt verteld.

Dit nieuwe “Hohe Tannen” is een interessante volgende stap in Ara’s ontwikkeling. Waar “Mutterseelenallein und aus eigener Kraft” sterk introspectief en experimenteel was, lijkt de nieuwe plaat weer meer de natuur, het landschap en de klassieke blackmetalsfeer centraal te zetten. Mistige bergen, eeuwenoude sparrenbossen, kou, duisternis en ontembare natuurkrachten duiken in onze visioenen op bij het aanhoren van deze nieuwe plaat. De muziek klinkt als een soort synthese van Ara’s eerdere werk en combineert de romantische natuurmystiek van “Blutroter Mond” met de emotionele diepgang van “Mutterseelenallein und aus eigener Kraft“, maar in een compacter jasje gestoken. Met zeven nummers en een totale speelduur van ongeveer een half uur is dit immers Ara’s kortste langspeler tot nog toe geworden.

Desondanks voelt het album nog steeds als een dromerig reis aan. Voor traditionele songstructuren ben je bij Ara aan het verkeerde adres want Schnee uit zich muzikaal in een abstracte vorm waarbij elementen van black metal, doom, psychedelica, folk en ambient hand in hand gaan. Over deze mengelmoes aan invloeden uit de multi-instrumentalist zich met een dynamisch stembereik van heldere vocalen en semi-krijsende blackmetalzang.

Vooral in de eerste helft van het album levert dat bijzonder beklijvende momenten op. Het met een trippy baspuls en feedback doorspekte “Auftakt” hypnotiseert vrijwel onmiddellijk, terwijl “Weit voraus” met zijn post-punkachtige ondertoon een van de meest intrigerende composities van de plaat vormt. “Mutter” laat de gitaren en zang op en impressionante manier galmen. Het daaropvolgende “Geweiht” is heel wat donkerder uitgevallen en is de compositie die met zijn hysterische krijszang en snellere drumbeat het meest naar “tradionele” black metal neigt. Het nummer verrast met een akoestisch slot en heldere zang.

De atonale, dissonante klanken en en verwrongen vocalen van “Blut und Glut” komen als irritant vingernagelgekras op een krijtbord over en weten ons minder te bekoren. “Dunkle Schleier” voelt als een ritueel aan waarbij Schnee alle demonen en duistere creaturen van de nacht aanroept. Na de zware kost van deze twee nummers biedt afsluiter “Reines Herz” enig soelaas met diens bedwelmende, oosters getinte gitaarlijn en betoverende heldere zang.

Zoals wel vaker bij Ara vraagt ook “Hohe Tannen” enige gewenning. De eerste luisterbeurt kan nog wat verwarring oproepen, maar eenmaal de composities zich beginnen te ontvouwen, nestelen ze zich langzaam maar onverbiddelijk in het geheugen. Ara’s muziek geeft zich niet meteen prijs, maar blijft juist daardoor fascineren. De muziek ademt de geur van vochtige aarde, mos en houtschors en roept beelden op van verlaten bergpaden en verborgen boslandschappen.

Liefhebbers van eigenzinnige, atmosferische, melancholische en rurale black metal die zich weinig aantrekt van genregrenzen, zullen zich moeiteloos verliezen in de rijke muzikale fauna en flora van Ara. Fans van bands als Circle of Ouroborus, Erscheinung en Brånd weten dan ook perfect waar ze zich aan mogen verwachten.

JOKKE: 82/100

Ara – Hohe Tannen (Into Endless Chaos Records 2026)
1. Auftakt
2. Weit voraus
3. Mutter
4. Geweiht
5. Blut und Glut
6. Dunkle Schleier
7. Reines Herz