Het Nederlandse Fluisteraars is een band die in ons boek weinig verkeerd kan doen – zelfs de experimentele ambientplaat “Manifestaties van de ontworteling” uit 2024 vinden we best te pruimen. Op het nagelnieuwe “Jacht der mysteriën” trekt de band echter resoluut terug de blackmetalkaart en zijn deze Gelderse heidenen opnieuw op zoek naar het onbekende getrokken.

Dit zesde album van Fluisteraars bestaat uit slechts drie nummers. Samen vormen ze wel een ruim vijftig minuten durende trip door donkere bossen, ongrijpbare fenomenen en desolate landschappen. De band laat zich daarbij inspireren door lokale legendes, mysterieuze lichtverschijnselen en de directe omgeving. Niets bijzonders horen we jullie misschien denken, maar Fluisteraars weet die fascinatie opnieuw te vertalen naar een zeer eigenzinnige vorm van black metal.

Geen occulte bedoening hier want Fluisteraars vindt het onheil dichter bij huis. “Jacht der mysteriën” roept het gevoel op van een vertrouwd bos dat plots een stuk minder vertrouwd aanvoelt alsof er ergens tussen de bomen iets beweegt dat je liever niet ziet. De muziek blijft voortdurend in beweging met razende passages en meer atmosferische momenten die haast ongemerkt in elkaar overvloeien. Anderzijds maakt Fluisteraars nadrukkelijker gebruik van herhaling om een hypnotiserende atmosfeer op te wekken. Die combinatie van dynamiek en repetitie houdt de spanning voortdurend onderhuids en geeft het album een beklemmende, ongrijpbare sfeer.

Dat wordt meteen duidelijk tijdens opener “Grondeloos donkere bossen“, een titel die de sfeer eigenlijk perfect samenvat. Gitaren bouwen lange, bezwerende patronen op terwijl drums en bas voor een constante onrustige onderstroom zorgen. Toch had het drumwerk na dertien minuten best wat meer variatie mogen bieden, want hetzelfde patroon blijft wel erg lang doorlopen. De melodieën brengen ons in een trance terwijl subtiele ambient- en elektronische elementen voor een sluimerende duisternis zorgen die voortdurend onderhuids door het geluid blijft woelen.

“Condities der afstraffing” is onstuimiger en vinniger van opzet maar Fluisteraars neemt even goed uitgebreid de tijd om de riffs te laten ademen wat een Drudkhiaans aura opelevert. Tegelijk wordt de muziek nooit statisch want kleine verschuivingen in ritme, intensiteit en gitaartonen zorgen ervoor dat de aandacht voortdurend wordt vastgehouden. Met “Zwarte zomermaan” sluit Fluisteraars het album af met één van zijn langste en wellicht meest meeslepende composities. De band laat hier alle ruimte voor zijn atmosferische kant. Toch blijft er voortdurend een zekere dreiging aanwezig waardoor het nummer als een langzaam verdwijnend visioen aanvoelt.

Het meest indrukwekkend is misschien wel hoe organisch het geheel klinkt. Het kernduo M. Knoops en B. Mollema koos deze keer dan ook voor een andere aanpak. “Jacht der mysteriën” werd met behulp van drummer Nico de Wit en bassist T. Cochrane (tevens sinds jaar en dag producer van de band) als een echt bandalbum geconcipieerd en in één take opgenomen en die aanpak hoor je. De nummers hebben een natuurlijke dynamiek waarbij de afzonderlijke muzikanten voortdurend op elkaar lijken te reageren.

Ook de productie draagt bij aan dat karakter. De opnames werden door de holle cilinder van een verlaten watertoren gestuurd. Dat klinkt als een typisch Fluisteraars-detail, maar het resultaat is subtieler dan je misschien zou verwachten. Er zit een vreemde ruimtelijkheid in het geluid alsof de muziek zich niet helemaal in dezelfde ruimte bevindt als de luisteraar. Wat wel opvalt is dat de ruwe randjes wat verdwenen zijn, zonder echter afgelikt te klinken.

Na zes langspelers heeft Fluisteraars een geluid ontwikkeld dat nauwelijks nog met andere bands te verwarren valt. “Jacht der mysteriën” bevestigt die eigenheid zonder in herhaling te vervallen. De band blijft experimenteren met vorm, ruimte en dynamiek wat een mysterieus en meeslepend album oplevert, alleen jammer dat de band wat aan onstuimigheid heeft ingeboet vergeleken met “Gegrepen door de geest der zielsontluiking” en het “Kronieken van het verdwenen kasteel“-drieluik. De jacht op het onbekende heeft Fluisteraars echter wel opnieuw naar donkere plekken geleid. Gelukkig zijn ze niet met alle antwoorden teruggekeerd.

JOKKE: 87/100

Fluisteraars – Jacht der mysteriën (Eisenwald 2026)
1. Grondeloos donkere bossen
2. Condities der afstraffing
3. Zwarte zomermaan