Urarvs derde full-length “Nychta psychis” werd aangeprezen als een knipoog naar het (oudere) werk van Dødheimsgard. En tja, Urarv bevat niet alleen ex-DHG’er Aldrahn (niet te verwarren met de opgeblazen planeet in “Star wars: A new hope”), het openingsnummer van “Nychta psychis” heet zowaar “Dødheimsgard”. Vrij nadrukkelijk ‘on the nose’ dus. Op een enkel moment dat de ‘black thrash attack’ van een “Monumental possession” oproept (vanaf 2:48 bij het eerste nummer) krijgen we als luisteraar echter toch iets geserveerd dat beduidend minder traditioneel aanvoelt dan het oerwerk van DHG, en niet zo licht verteerbaar, ondanks dat het geheel wel een onmiskenbare, wiegende ‘groove’ bevat die regelmatig uitnodigt tot headbangen.
Hier en daar klinkt “Nychta psychis” duidelijk als een uitloper van de Noorse second wave: trebly, ruizig, aardig wat distortion. Echter, de baslijnen schieten zoveel kanten uitdat het al snel duidelijk is dat ze niet gewoon bedoeld zijn om de ondersteunende metgezel op de reis van de gitaar te wezen. Daarnaast horen we zowel verschillende psychedelische synthesizerlijnen als bevreemdende stemeffecten, waardoor uw recensent geregeld veeleer (of veel meer) aan de latere DHG moet denken. Ook valt het op hoezeer Aldrahns vocale kleurenpalet te veelzijdig is om van enige ‘monochromie’ of monotonie te kunnen worden beschuldigd. Neen, geen voor de hand liggend luisterstukje. Zo old-school als “Kronet til konge” wordt het dus niet echt, en zelfs de passages met akoestische gitaar neigen al eerder naar een Ved Buens Ende dan – pakweg – een Viking-era Ulver.
Fans van Dødheimsgard, Grudom, Bergraven, het hiervoor reeds vermelde Ved Buens Ende, de latere Trelldom, Gaahl’s Wyrd, het eerste album van Múspellzheimr, enz. kan ik deze Urarv van harte aanbevelen. Mogelijk dat liefhebbers van pakweg een Oranssi Pazuzu of de eigenwijze proggy route die Enslaved is gaan verkennen hier ook wel nog raad mee weten. ‘Eigenwijs’ is namelijk ook bij deze Urarv het woord dat me geregeld te binnen schiet. Toch is het niet zo avontuurlijk of opzettelijk tegendraads om het geschifte van een “666 international” te evenaren. Dan blijkt “Nychta psychis” opeens wel iets traditioneler: veel hangt af van welk vergelijkingspunt men hanteert. Een kleine kanttekening misschien.
Één knellend of onaangenaam wringend schoentje waar de tenen in krommen blijft wel waarom deze plaat van een schamele drieëndertig minuten de toeschrijving ‘full-length album’ verdient. Aangezien we hier niet te maken hebben met schier eindeloze furie en snelheid voelt zo’n speelduur toch wel heel kort aan. Lees: zo’n tweetal nummers té kort. Gaat het hier om een zodanig weloverwogen samenhang dat er geen extra’s bij konden? Moeilijk te zeggen. Deze tekst zal dan ook – net zoals Urarvs derde album – eerder kort van stof blijven. Of er nog twee paragrafen bij konden, dat laat ik aan de lezer.
JEREMY: 82/100
Urarv – Nychta psychis (Darkness Shall Rise Productions 2026)
1. Dødheimsgard
2. Nychta psychis
3. When consciousness identifies with matter it is lost
4. Operation genocide
5. Youniverse
