Het blackmetalgenre werd in de jaren ’90 regelmatig voorpaginanieuws, niet zo zeer omwille van de prima muziek, maar vooral door de moorden, zelfmoorden en kerkverbrandingen die zich in het hoge noorden afspeelden. Niet verwonderlijk dat er dus op een bepaald moment een blackmetalband het idee kreeg zichzelf te vernoemen naar de bezigheid om kerken in de fik te steken. Band van dienst is het Noorse Kirkebrann dat ondanks een staat van dienst van 2 decennia nog geen bijster grote muzikale output genereerde. De discografie telt namelijk 1 demo, 1 langspeler en vier splits met respectievelijk Svikt, Djevelkult, Visegard en Black Altar.

Nu is er in de vorm van “Mot trellenes forfall…” een nieuwe langspeler gearriveerd die meer dan 10 jaar in de maak is geweest en waarvan sommige songs al bijna even lang live gebracht werden. “Mot trellenes forfall…” werd reeds opgenomen in 2015-2016 met Draug op zang, Hrafn op lead gitaar, jK op gitaar, Januz Skroemt Kvirinus Bifronsson op bas en Nødset op drums. De plaat bevat echter ook heel wat gastvocalen van ondermeer Dødsherre (Djevelkult), Nasreten (Carpathian Forrest), Cornu (Svikt), Lianne Krossburner (ex-Edenkaiser), Skrotmunn Blåskrott (Likfunn) en de folkintro van “Nattevred” werd gecomponeerd door Blodkreft.

Kirkebrann is zo’n band waarop je eigenlijk wel wat kunt aanmerken, maar die het er nu ook weer niet zó slecht vanaf brengen. Degelijkheid waar we niet stijl van achterover vallen met andere woorden. Ondanks de vele gastzangers klinken de screams vrij doorsnee en de productie is aan de generieke kant. Grootste ‘probleem’ is wat ons betreft dat de band veel te braafjes in het kielzog loopt van veel van diens Noorse voorgangers. Compositorisch zit het zeker snor met een goede variatie tussen enerzijds Norsecore blasters als “Parassitens planet“, het Mardukiaanse “…Vandringa” en het Gorgoroth-neigingen vertonende “Malstrøm” en anderzijds swingende en goed in het gehoor liggende black ’n roll songs genre mid-era Satyricon en Carpathian Forest zoals “En slaves frihet“, “Englemaker” en “Tårer av sand, et liv I grus“. Maar die duivelse x-factor, vervaarlijke attitude en ondefinieerbare magie, simpelweg de “vitamine Satan” genaamd die bijvoorbeeld bij een band als Whoredom Rife wél aanwezig is, ontbreekt simpelweg.

Het Enslavediaanse begin van “En slaves friher” springt er wat ons betreft bovenuit, net als het met een mondharp startende “Nattevred” waarvan de gitaarriffs duidelijk op lokale folkmelodieën gebaseerd zijn. Ook het furieuze “Manifest by murder“, dat weliswaar een “Freezing moon“-achtige break in petto heeft, mag er wezen. En “Tårer av sand, et liv I grus” valt positief op door diens meer hese vocale invulling en aanstekelijke eenvoud. “Narkose psykose” bevat best wel wat fijne Urgehal-trekjes en verrast in diens staart met heldere zang.

Kirkebrann zet de boel niet gedurend in lichterlaaie maar levert een smeulende Noorse melodieuze blackmetalplaat af die zo af en toe eens wat vonken en vuur laat horen. Wegens de geboden variatie en dwarsdoorsnede aan blackmetalinvalshoeken is “Mot trellenes forfall…” misschien wel leuk als instapplaat voor wie een mooi beeld wil krijgen van wat Noorse black zoal kan betekenen. Al zouden we ook aanbevelen om snel dieper te graven naar de klassiekers van de aangehaalde referentiepunten.

JOKKE: 72/100

Kirkebrann – Mot trellenes forfall… (Hellstain Productions 2024)
1. Offer
2. En slaves frihet
3. Englemaker
4. Manifest by murder
5. Tårer av sand, et liv I grus
6. Malstrøm
7. Nattevred
8. Den som hater (CD version bonus track)
9. Parasittenes planet
10. Vandringa
11. Narkose psykose
12. Jakten på visdom
13. Vi går med stormskritt…