Het verhaal van Sargeist, één van de vaandeldragers van de nog steeds erg potente Finse blackmetalscene, begon in 1999 als zijproject van Shatraug, die toen al enkele jaren aan de weg timmerde met Horna. Toen het duo Hoath Torog (zang) en Horns (drums), beiden ook actief met Behexen, Shatraug vervoegde begon het pas écht goed te lopen voor Sargeist met o.a. vier full-lengths: “Satanic black devotion” (2003), “Disciples of the heinous path” (2005), “Let the devil in” (2010) en “Feeding the crawling chaos” (2014). Vooral het debuut uit 2014 en “Let the devil in” weten we ook vandaag nog erg te waarderen.

In 2016 ging bandleider Shatraug voor een eerste keer met de bezem door de line-up en werden nieuwe rekruten aangetrokken waarmee de langspeler “Unbound” (2018) en enkele kleinere releases zoals de “Death veneration” EP (2019) en split met Serpent Noir (2022) uitgebracht werden. Vorig jaar besloot Shatraug nogmaals tabula rasa te doen in de line-up; enkel de Amerikaanse gitarist VJS (o.a. Demoncy, Adaestuo, Nightbringer en Heinous) mocht blijven. Nieuwe tronies die opduiken zijn bassist Spellgoth, die sinds 2009 ondermeer ook reeds als zanger van Horna actief is, en de Spaande vellenmepper Nur-i-siyah, gekend van ondermeer 13th Moon en Demoncy. Anno 2025 is Sargeist dus nog voor slechts 50% Fins, maar dat heeft absoluut geen invloed gehad op het geluid dat te horen is op “Flame within flame“, de zesde langspeler die plostklaps gelost werd gelijktijdig met het startschot van de Europese tournee met Barshasketh en Sotherion.

Van meet af aan krijgen we immers de klassieke, grimmige en van wanhoop brandende Sargeist-sound over ons uitgestort. “An eternal dream beyond the accursed portent” voelt dan ook quasi onmiddellijk als thuiskomen aan, tenminste nadat we eerste de metershoge sneeuw op de oprijlaan doorploeterd hebben. Wie goed luistert zal deze keer in de ijskoude riffs van Shatraug en VJS trouwens ook heel wat melancholie bespeuren, een gegeven dat we bijzonder goed smaken in ondermeer het machtige titelnummer en songs als het midtempo “The chant of rotting tongues” en “Ordained an adorned“. “Flame within flame” is bovendien misschien wel de meest atmosferische plaat tot op heden, mede dankzij de ruimtelijke, maar directe sound die het abum meekreeg.

Reeds honderden blackmetalnummers pende Shatraug bijeen – de Fin kent het zwarte kunstje dus door en door – en toch blijft hij na al die jaren nog steeds in staat om zichzelf te overtreffen (ook al klinkt het soms weinig uitdagend en eerder voorspelbaar) en lijkt de inspiratiebron nog niet uitgedroogd te zijn. Op dat vlak blijkt de albumtitel dus goed gekozen te zijn want Sargeist’s vlam brand nog steeds onblusbaar. Er is echter ook een ‘maar’ want een kant die de Fin minder goed ligt is de zang. Sinds de eerste demo’s van de band neemt Shatraug de microfoon immers weer in de hand, maar daar ligt zijn grootste kracht hoorbaar niet. Zeker indien we de vergelijking trekken met voorgangers Profundus en Hoath Torog die vocaal gezien toch heel wat meer variatie, dynamiek en bereik hadden. Shatraug’s krijsstem is veel meer afgevlakt en klinkt wat droger; we zouden hem bijna een keelpastille willen aanreiken.

Muzikaal gezien biedt “Flame within flame” geen grote verrassingen ten opzichte van het gekende Sargeist-receptuur, maar het is wel weer op en top genieten van de tot op het bot gestripte nummers. Enige domper op de feestvreugde is de eentonige zang. Shatraug is op het podium nu ook niet bepaald de grootste volksmenner en neemt doorgaans eerder het postuur van een zoutpilaar aan, dus benieuwd hoe hij het er vanaf zal brengen wanneer Sargeist op 7 juni de Verlichte Geest in Kortrijk aandoet en een dag later Little Devil in Tilburg.

JOKKE: 84/100

Sargeist – Flame within flame (World Terror Committee 2025)
1. An eternal dream beyond the accursed portent
2. Flame within flame
3. The chant of rotting tongues
4. Incandescence of the funeral pyre
5. Ordained and adorned
6. To the mistress of blackest magic
7. Juravit sanguine
8. Behold our temples arise
9. Rite of ascension