De eerste luisterbeurt wisten de eerder bombastische en melodieuze tonen van albumopener “Slaven der ontbinding” ons danig op het verkeerde been te zetten. Ihloosuhree staat immers gekend als één van de meer experimentele en avant-gardistische bands uit de Belgische blackmetalscene die de dissonante en hysterische niche van het genre omarmt. Dat werd reeds duidelijk op het debuut “Analysis paralysis” (2018 via Babylon Doom Cult Records) en de “In de fleur van de sleet” EP die in 2020 op cassette werd uitgebracht door Breathe Plastic Records in samenwerking met Rat King Records. Nadien volgde nog “Een étude in de val, herval en verval“, een 43 minuten durende rehearsal tape, opgenomen in december 2022 tijdens een repetitie die een combinatie van oud en nieuw materiaal liet horen. Nu is er een tweede full-length die luistert naar de naam “Slaven der ontbinding” en een vinylrelease krijgt via Al-‘ayn Records dat hiermee in de underground debuteert.

Zodra de melodieuze introductie erop zit, nemen de wringende riffs van Tim Goossens, de grillige ritmes van Rien Beersmans, de donderende baslijnen van Sean Denissen, abrupte structuren en een zekere muzikale irrationaliteit het over. Frontman Maarten Jonckheere, die als vanouds ook het morbide artwork verzorgde, wringt zijn stembanden in allerlei bochten en verkent daarmee verschillende stemregisters. We verstaan niet veel van de verrotte vocalen die ons uit de verstikkende maalstroom tegemoetkomen. Daarom raden we aan het tekstvel bij de hand te nemen om optimaal te genieten van de nihilistische en fatalistische, maar poëtisch geformuleerde Nederlandstalige teksten. Wat dacht u van de zinsnede: “Het besef en het ondergaan van de irreversibele en immer immanent sterfelijkheid profileert zich, o pz’n zachts gezegd, zo luid als een applaus zonder handen.“

“Vortex van valse hoop” combineert een wervelwind aan dissonante black/death met meer atmosferische en ingetogen stukken waardoor de spanningsboog strak gespannen blijft. Het instrumentale “Verheerlijking der wanorde” opent de B-kant met een atmosferisch, doch experimentele aanpak en een drumpatroon waarin subtiele echo’s van Oranssi Pazuzu en Aluk Todolo doorschemeren. “De oerchaos” buldert nadien door de kosmos en is een song waarin, net als in de openingsfase van “De stank van farizeisme“, de dreunende baslijnen een grote rol spelen wanneer de gitaren beslissen om de atonale waanzin even achterwege te laten. In “Dans van de kevendrager” is er ruimte voor de nodige apocalyptische grandeur en afsluiter “fatalistische faalangst” weet een laatste maal die balans te vinden tussen atonale gruwel en meer ingetogen, doch pikzwarte atmosferische passages.

Ondanks het grillige karakter van de muziek en dat er bij momenten heel wat gebeurt, blijft alles toch goed volg- en verteerbaar dankzij een ademende productie van de hand van Viktor Walschaerts (Bones) die in zijn Celestial Event Studio werd vastgelegd. De songwriting van Ihloosuhree komt op “Slaven der ontbinding” tot een voorlopig hoogtepunt waarop we de experimenteerdrang, absurditeit, dissonantie en de verhouding tussen structuur en chaos enorm kunnen smaken. Wie releases van Misþyrming, Skáphe, Aluk Todolo en Oranssi Pazuzu in de kast heeft staan, dient deze plaat zeker eens een kans te geven.

JOKKE: 85/100

Ihloosuhree – Slaven der ontbinding (Al-‘ayn Records 2026)
1. Slaven der ontbinding
2. Vortex van valse hoop
3. De stank van farizeisme
4. Verheerlijking der wanorde
5. De oerchaos
6. Dans van de kevendrager
7. Fatalistische faalangst