Het traject dat de in Amerika residerende maar in België getogen Marliese Beeuwsaert/Osborne met haar band Hulder op nog geen 10 jaar tijd heeft afgelegd, is best indrukwekkend te noemen. Een pad met tal van kleine en verkennende releases leidde in ware undergroundstijl in 2021 tot het debuut “Godslastering: Hymns of a forlorn peasantry” dat de nodige internationale aandacht wist te trekken.

Eén jaar later voegde mevrouw Hulder op de “The eternal fanfare” EP een wijziging in haar sound door waarbij meer woeste en deathmetalgetinte growls gehanteerd werden, een lijn die ook doorgetrokken werd op de tweede full-length “Verses in oath” (2024) waarbij Iron Bonehead Productions ingeruild werd voor de grotere platenboeren Season of Mist en 20 Buck Spin.

Na het spelen van de nodige concerten werd aan nieuw materiaal geschreven dat leidde tot album nummer drie dat luistert naar de mooie titel “Verbolgen“, een wat ouderwets en plechtig Nederlands woord dat vaak gebruikt wordt voor iemand die zich hevig beledigd of kwaad voelt. Wanneer u dit leest is de band aan een Amerikaanse tournee met Dimmu Borgir en Suffocation bezig. Het kan verkeren, niet?

Oorspronkelijk was Hulder een soloproject maar ondertussen staat ook echtgenoot Necreon (Sam Osborne), die een vette nieuwe plaat met Funebrarum uit heeft, al een tijdje trouw naast haar zijde en heeft de muzikant nu ook een creatief aandeel in de songwriting. Op het nieuwe album zijn echter nog andere muzikanten te horen. De drumtracks werden netjes verdeeld onder live drummer Vapula en de Noorse Vrolok die ook reeds op de EP “A beacon from darkened skies” (2025) drumde en wat, niet geheel ontoevallig, vergelijkingen met het oudste werk van Aeternus deed opwaaien. Een parallel die nog verder in de hand gewerkt wordt doordat Hulder ook met folk flirt wat zich uit in het integreren van o.a. akoestische gitaar, fluit en hurdy gurdy. Om het plaatje visueel af te maken werd Morrigan (eveneens ex-Aeternus) aangetrokken die in het verleden nog album covers ontwierp voor Aeternus en Hades Almighty.

De bredere artistieke wisselwerking tussen het muzikantenkoppel vertaalt zich in een album dat ambitieuzer en rijker klinkt dan zijn voorgangers, zonder daarbij de essentie van het project te verliezen. Nummers als “The crowning” en het hieronder te beluisteren en bekijken “In blood and in earth” ademen een onheilspellende, haast rituele sfeer waarin statige blackmetalriffs hand in hand gaan met een uitgesproken gevoel voor melodie en historische grandeur. De toevoeging van instrumenten zoals draailier en akoestische elementen en heldere vrouwelijke zang zorgt voor een meer gelaagd klankbeeld, waarbij de muziek regelmatig lijkt te ontsnappen aan de grenzen van het heden en zich ergens tussen middeleeuwse folklore en duistere heidense ceremonies lijkt af te spelen. De meertalige teksten met passages in het Engels, Vlaams en zelfs Proto-Germaans versterken dat gevoel van authenticiteit en archaïsche bezwering.

De uitbreiding van het muzikale palet betekent allerminst dat Hulder haar tanden heeft verloren. De agressie, rauwheid en compromisloze geest die het vroege werk kenmerkten, blijven onverminderd aanwezig in tracks als het stampende titelnummer, “Den nacht zijn lied” en “View from Nemeton” dat ook een knappe melodieuze gitaarlead huisvest. Het mid-tempo “Thy binding oath” sluit dan weer mooi aan bij de dark metal van oude Aeternus.

“Verbolgen” laat deze keer geen koerswijziging horen, maar eerder een natuurlijke evolutie waarbij het songmateriaal nog beter is uitgewerkt en waarop traditie en ambitie elkaar vinden. Hulde aan Hulder!

JOKKE: 85/100

Hulder – Verbolgen (20 Buck Spin/Season of Mist 2026)
1. Drie raven (Intro)
2. The crowning
3. Thy binding oath
4. Verbolgen
5. …And we shall sing
6. In blood and in earth
7. Den nacht zijn lied
8. View from Nemeton
9. The glow of dawn