Op papier fronsten we even de wenkbrauwen toen we vernamen dat Beenkerver en Excommunicatio een splitrelease zouden delen. Eerstgenoemde band en solovehikel van Niels Riethorst snijdt immers thema’s als lokale folklore, natuur en melancholie aan maar is vooral een medium om de innerlijke demonen in bedwang te houden. Het zwartmetaal van het Duitse Excommunicatio is echter veel meer anti-religieus getint van inborst, getuige hun prima debuutplaat “Kodex Luzifer” (2023). Muzikaal gezien is er wel een goede match en was het dus een prima idee van gezamenlijke broodheer Vendetta Records om beide bands een mandaat te geven.

Excommunicatio bijt de spits af en doet dat met verve. Hun zinderende black metal met (anti-)religieuze ondertoon is niet alleen erg meeslepend te noemen, de opruiende en doorleefde zangcapriolen en sacrale koorgezangen van gitarsit A. werken bovendien enorm aanstekelijk. Het duo reigt vlammende blastpartijen en meer atmosferische midtempopassages met het grootse gemak aaneen wat een gevarieerd en dynamisch luisterspel oplevert waarin een onderhuidse spanning voortdurend op de loer ligt. Elk van de drie composities overschreidt de zeven minuten, maar van verveling is er nergens sprake. Excommunicatio weet technisch vernuft te koppelen aan sterke songwriting skills met furieuze, baldadige en compromisloze black metal als eindresultaat. Naar het einde van “Konfination – Disciples of the light” toe, sluipt er wat melancholie doorheen de toorn. Wie het werk van Ascension na diens “Consolamentum” bergaf vond gaan, heeft aan dit Excommunicatio een overtuigend alternatief. Luistertip: het ontvlambare “Infamia – Consign them to the flames” dat godshuizen allerlei op doeltreffende wijze in lichterlaaie zet.

Net als bij voorganger “De rode weduwe” trok Beenkerver mastermind Niels Riethorst wederom Joris Nijenhuis als gastdrummer aan en daar doe je nooit een foute zet mee getuige het feit dat deze Nederlander door tal van extreme metalbands wordt ingehuurd (recent nog door Dark Funeral als we ons niet vergissen). De intense black metal van Beenkerver blijft wat meer op Zweedse leest geschoeid vergeleken met de Duitse kompanen. En hoewel het tempo regelmatig verschroeiend hoog ligt, wordt er in “Drenkeling” en “Een kansspel voor het graf” voldoende ruimte vrijgehouden voor die enorm aanstekelijke in melancholie gedrenkte gitaarleads die de kippenvelfactor de hoogte injagen. Hoogtepunt van de Beenkerver-kant is de van een intrigerende songtitel voorziene afsluiter “Faustiaans lam“. Hier minutenlang geen snelheidsboetesverzamelende overtredingen maar plechtstatige doom die ons langzaamaan in een betoverende vervoering brengt totdat we een zwartgeblakerde pandoering van formaat krijgen die ons compleet murw slaat, zonder daarbij wederom een zalvende leadpartij over het hoofd te zien. Pure klasse!

“Mandatum” is voorzien van indrukwekkend artwork van Eliran Kantor, bekend om zijn werk voor diverse metalbands zoals Bloodbath, Lacuna Coil, Incantation, My Dying Bride en Immolation (om er slechts enkele te noemen). De uitstekende krachtige productie die het midden houdt tussen transparantheid en grofkorreligheid werd verzorgd door Thomas Taube bij Five Lakes Studio die reeds ondermeer Secrets Of The Moon, Ascension en Lunar Aurora op zijn palmares heeft staan. Het feit dat de Duitser het werk van beide bands productioneel onder handen nam, maakt dat de drie Beenkerver-nummers geen abrupte wijziging in sound laten horen vergeleken met het werk van Excommunicatio.

Hoewel we Excommunicatio en Beenkerver zelf niet meteen zouden matchen, is “Mandatum” een meer dan geslaagde samenwerking geworden tussen twee bands die in bloedvorm verkeren.

JOKKE: 86/100 (Excommunicatio: 85/100; Beenkerver: 87/100)

Excommunicatio/Beenkerver – Mandatum (Vendetta Records 2025)
1. Excommunicatio – Anathema – The deliberate doom
2. Excommunicatio – Infamia – Consign them to the flames
3. Excommunicatio – Konfination – Disciples of the light
4. Beenkerver – Drenkeling
5. Beenkerver – Een kansspel voor het graf
6. Beenkerver – Faustiaans lam