Raggen, scheuren, stompen, flitsen, briezen, hakken, blazen, beuken, … het zijn maar enkele manieren om te beschrijven hoe de heren van het Franse Profanation musiceren. Of je zou het ook gewoon “Ultra-noise warfare” kunnen labelen natuurlijk. Drie jaar na de veelbelovende “Skull crushing violence” EP slaat het kwartet met (live-)leden van o.a. Regarde les Hommes Tomber, Goatspell en Venefixion in de gelederen keihard terug met deze eerste langspeler. Lead gitarist Kev Desecrator verliet Profanation na de opnames waarna onze landgenoot Stef Aertsen van Bones zijn plaats innam.

De heren zijn er in elk geval niet softer op geworden want met “Ultra-noise warfare” begraaft Profanation de luisteraar zonder veel omhaal onder een berg nucleair afval. Wie de band al kent, hoeft daarbij geen drastische koerswijziging te verwachten. Gelukkig maar, want de combinatie van primitieve death metal, smerige blackmetalinvloeden en een flinke scheut grind werkt nog altijd bijzonder effectief.

De referenties zijn niet min. Hadez en Necrovore vormen zowat de ruggengraat, terwijl Terrorizer en het Britse Doom voor de nodige grindende furie zorgen. Daarbovenop klinkt de plaat alsof klassieke Archgoat en Revenge door een Zweedse deathmetalvermaler zijn gehaald wat een bijzonder fysieke vorm van extremiteit oplevert zoals we die kennen uit de tijd van het almachtige Angelcorpse. Riffs hakken, drums jagen de boel meedogenloos vooruit en de productie laat voldoende ruimte om die muzikale mokerslagen daadwerkelijk te voelen.

Opvallend is dat Profanation niet uitsluitend op snelheid vertrouwt. Integendeel, het zijn juist de momenten waarop de band de handrem aantrekt die voor de zwaarste impact zorgen. “Total stomp” maakt zijn titel volledig waar en ook “Realm of the absolute” kiest voor dat logge, verstikkende karakter. De snellere passages roepen vooral een gevoel van paniek en urgentie op, maar deze tragere stukken hebben iets ronduit verpletterends. Er zit trouwens een nerveuze, menselijke energie in de uitvoering die je bij al te strak geproduceerde extreme metal soms mist. Geen overbodige opsmuk, maar riffs, drums en vocalen die gezamenlijk een smerige muur van geluid optrekken.

Profanation hoeft op “Ultra-noise warfare” het wiel dan ook niet opnieuw uit te vinden. De ingrediënten zijn afkomstig uit een inmiddels goed ontgonnen verleden, maar de Fransen weten ze met voldoende overtuiging, zwaarte en vooral fysieke kracht opnieuw tot leven te wekken alsof een atoombom op ons dak valt.

JOKKE: 84/100

Profanation – Ultra-noise warfare (Iron Bonehead Records 2026)
1. Servile rot
2. Army of dogs
3. Nosebleed razor
4. Realm of the absolute
5. Ultra-noise warfare
6. Vermin
7. Total stomp
8. World of pain
9. Anti