Wie herinnert zich het Zweedse Bloodline nog? Deze blackmetalband uit Sundsvall werd opgericht rond 1998–1999 door gitarist/keyboardspeler Sasrof (o.a. Diabolicum, ex-Setherial) en zanger/elektronicaknoppendraaier Dödskommendanten. In de line-ups troffen we schoon volk aan zoals Wredhe (ex-Ondskapt, Shining), Wrathyr (Naglfar, ex-Setherial), Set Teitan (ex-Aborym, ex-Dissection, ex-Watain), Nattefrost (Carpathian Forest) en Nysrok Infernalien (Aborym). Bloodline heeft een bescheiden maar invloedrijke discografie op haar naam staan met daarin de singles “A pestilence long forgotten” (2002) en “The citadel of everlasting tyranny” (2007), maar belangrijker zijn de studioalbums “Werewolf training” (2003) en “Hate procession” (2009). Na die laatste werd het een hele tijd stil rond Bloodline, maar blijkbaar werd er in de coronaperiode naarstig aan een derde full-length gewerkt die vooralsnog enkel digitaal verscheen op 31 oktober 2022. Als ik goed ingelicht ben zouden fysieke exemplaren oorspronkelijk door World Terror Committee verzorgd worden, maar meer dan twee jaar later blijkt het New Era Productions te zijn die zijn schouders onder dit verdoemde project heeft gezet. Daar we de oorspronkelijke digitale geboorte van “Viva corruption” destijds compleet gemist hebben, buigen we ons er naar aanleiding van de LP-en CD-release nu over.

Voor deze heuglijke aangelegenheid hebben we de bescheiden Bloodline-discografie nog eens afgestoft. Het debuutalbum “Werewolf training“, waarvan op de Bandcamp-pagina een geremasterde versie te horen is, combineert traditionele black metal met industrial, dark ambient en experimentele elementen wat resulteert in een kille en mechanische sfeer, mede door het gebruik van een drumcomputer. De zeven nummers variëren van mid- tot uptempo en laten atmosferische melodieën en zwevende gitaarriffs horen waarover Nattefrost zijn nihilistische gal spuwt. Ondanks de duistere toon zijn er tal van momenten van melodie en sfeer die het album toegankelijker maken voor wie op zoek is naar meer dan alleen agressie. Geen overstuur geraakte drumcomputer en zwaar mechanisch hakkende kettingzaagriffs zoals bij een Mysticum of Dusk dus, maar eerder een creepy en onbehaaglijke atmosfeer die we zouden vergelijken met bands als vroege-Carpathian Forest, Thorns, vroege-Manes en vroege-Shining.

Op opvolger “Hate procession” ging Bloodline voor een ritualistische benadering van black metal met mid-tempo ritmes en repetitieve, droneachtige structuren. 48 minuten lang werd een beklemmende en nihilistische sfeer neergezet waarbij de band gebruik maakte van elektronische elementen en samples om alzo een beklemmend post-apocalyptisch geluid te realiseren. Zanger van dienst was deze keer Wrathyr wiens screams afgewisseld werden met zangbijdragen van ondermeer Wredhe en Dödskommendanten en tal van spoken word wat bijdroeg aan de onheilspellende ambiance van het album.

Op “Viva corruption” bestaat de line-up van Bloodline uit oudgediende Sasrof die werd bijgestaan door nieuwelingen Krma (Avgrund), Hellfire (ex-Engraved) en Bone (hoewel Metal Archives aangeeft dat dit dezelfde persoon als Wredhe zou zijn). Een handig diagram maakt duidelijk wie wat voor zijn rekening nam; een verlammende depressie werd blijkbaar door alle vier de muzikanten gedeeld. Dödskommendanten is niet volledig uit het plaatje verdwenen want hij leverde samen met Gorgorium nog de nodige auditieve terreur aan. Gastbijdragen op zang zijn er deze keer van Blackblood, Infaustus (ex-Setherial) en Herr Aids (o.a. Ibex Angel Order, ex-Sauron).

Het opvallende coverartwork van Richard Raaphorst – dat hoogstwaarschijnlijk minder shit over zich zal krijgen dan het album “Bloem” van Fluisteraars – oogt op ’t eerste zicht liefelijk, maar schijn bedriegt. De wereld is immers niet “happy happy joy joy” en Bloodline verkent dan ook steevast thema’s zoals haat, vernietiging en de duistere aspecten van de menselijke natuur met teksten en muzikale composities die een wereldbeeld reflecteren waarin chaos en ondergang centraal staan. Deze keer betreft het een conceptalbum rond conflictresolutie en hoe je je doelen moet bereiken wanneer je voortdurend tegenstand krijgt. Een thematiek die zelfs twee jaar na de digitale release relevanter dan ooit is: de eeuwenoude cyclus van haat, oorlog, overwinning en wraak zal immers tot de allerlaatste momenten van de ondergang van deze aardkloot blijven bestaan. “Viva corruption” vertelt dan ook een tijdloos verhaal over oorlogvoering waarbij de band de duistere aspecten van de menselijke natuur belicht. De teksten zijn doordrenkt van beelden van verwoesting, massagraven en de psychologische tol van oorlog, wat een sombere en introspectieve sfeer creëert.

Met vier nummers van zeven en een halve minuut gaande tot elf minuten is de misantropische koek deze keer eerder aan de korte kant. Als kleine bonus werd er nog een coversong van – godbetert – Manowar’s “Master of revenge” toegevoegd. De elf minuten durende opener “Children of the revolution rejoice (For I have seen the killing fields)” is een logge en traag beukende compositie die volop inzet op atmosfeer, verrotte zang, spoken word met een onheilspellende boodschap en een melodieuze lead. Vanaf minuut negen volgt een vrij rustige passage die doet herinneren aan de Italiaanse cannibal en gore moovie soundtracks uit de late jaren ’70/vroege jaren ’80. Deze song sluit aan bij het debuut, daar waar opvolger “The eerie sight of a raped and murdered landscape” heel wat militaristischer en industriëler van aard is en eerder in het verlengde van “Hate procession” ligt. Hier lijkt het alsof we ons temidden van een claustrofobische machinekamer van een onderzeeër bevinden die achterna gezeten wordt door enkele vijandige torpedo’s waarbij we slechts een kleine acht minuten de tijd krijgen om onszelf en de andere bemanningsleden van een verdrinkingsdood te redden, dat terwijl allerlei noodlampen en alarmen volop loeien.

“When their banner has fallen” blijft in mid-tempo regionen hangen met beklijvende leads, rusteloze horrorvocalen, sinistere ambient en dronende industrial als bouwstenen. Hetzelfde geldt voor “A walk among the mass graves” dat nu niet meteen aanleiding geeft voor het trekken van idyllische foto’s. Voor je het goed en wel beseft zit deze gitzwarte en bedwelmende trip er na 37 minuten op, maar niet vooraleer Manowar dus nog door de industriële mangelmolen gehaald wordt. Shout out naar New Era Productions zodat we eindelijk ook volop via fysieke muziekdragers kunnen genieten van Bloodline’s misantropische kijk op de wereld.

JOKKE: 86/100

Bloodline – Viva corruption (New Era Productions 2025)
1. Children of the revolution rejoice (For I have seen the killing fields)
2. The eerie sight of a raped and murdered landscape
3. When their banner has fallen
4. A walk among the mass graves
5. Master of revenge (Manowar cover)