Michael Rekevics is een persoonlijke (drum)held, dat weten de lezers van dit portaal al langer dan vandaag. We leerden de imposante vellenmepper destijds kennen middels het fenomenale Fell Voices, een band waarover we ons afvragen of die ooit nog nieuw werk gaat uitbrengen. Diezelfde vraag stellen we ons over het muzikaal gelijkaardige – maar eveneens geniale – Ash Borer, een band waarin Kyle Morgan actief is/was. Wat we wel met zekerheid kunnen stellen is dat beide heren zich bij Vanum als een vis in het water voelen en middels het nagelnieuwe “Legend” aan een derde volbloed langspeler toegekomen zijn. Voor de volledigheid geef ik nog even mee dat het duo verder aangevuld wordt door Nathan Aguilar en E. Priesner (Morbid Sphere, Sanguine Eagle).

Michael Rekevics zei het zes jaar geleden al in ons gesprek: “black metal is spiritual warfare“. Het overheersende thema van het nieuwe album is er dan ook één van overwinning; overwinning te midden van bloedvergieten; triomf te midden van verlies. Black metal als spirituele oorlog, de auditieve belichaming van oude gevechten en heroïsche strijd. In navolging van “Ageless fire” werd ook “Legend” van een prachtig schilderij van de hand van Petri Ala-Maunus als cover voorzien.

Vanaf de EP “Buring arrow“, die twee jaar na debuut “Realm of sacrifice” verscheen, werd duidelijk dat de invloeden voor de onverzettelijke en grandioze black metal van Vanum werden opgedaan bij de kracht van mid-era Bathory, de warmbloedige riffs van de Helleense meesters Rotting Christ en de bittere woede van de Slavische grootheden zoals een Drudkh. Maar te midden van dit pantheon aan bekende invloeden worden steeds nieuwe bouwstenen gebruikt. Zo worden echo’s van klassieke heavy metal steeds herkenbaarder (check de magistrale opener “Adversary” hieronder maar eens uit), wat Vanum’s torenhoge melodieuze gevoeligheid en epische songwriting verder versterkt. In combinatie met een diepere en uitgebreide verkenning en gebruik van sfeer en synthesizers, is “Legend” doordrongen met een rijkdom en majestueus gevoel dat aan de grondslag ligt van elk van de vijf composities.

Echter weet niet elke song even hard te boeien, vooral dan de veertien minuten durende mid-tempo kolos “Beneath the pillars of earth and air” die we achteraan de plaat aantreffen. Ondanks de dynamische insteek van dit epische werkstuk, voelt het aan alsof de muzikanten zich in het doomy “refrein” met zijn treurende aan My Dying Bride refererende gitaarwerk wat inhouden en dat het op dit tempo net niet volledig tot zijn recht komt. De melodieuze leads in combinatie met de melancholische toetsen zijn dan weer wel om duimen en vingers bij af te likken. Ook het lange instrumentale stuk in de tweede helft van het nummer weet heroïsche gevoelens op te wekken en ons naar een of ander Grieks oorlogsveld terug te katapulteren, maar wordt net wat te lang uitgerokken. Een nummer als “The gateway and the key” moet het vooral van zijn spagaat qua dynamiek en de spanningsboog tussen agressie en emotie hebben, maar de ingetogen passages komen soms wat makjes over. Niet dat Vanum’s kracht enkel in diens overdonderende oorlogstumult ligt, want de rustigere stukken van het titelnummer weten wel degelijk te beklijven.

Het schoentje wringt ‘em verder ook een beetje op gebied van de productie. Vanwege de wereldwijde chaos die in 2020 en 2021 heerste, moesten de eerste opnameplannen worden geschrapt ten gunste van een uiterst gedetailleerde demo en pre-productie, gevolgd door een opnameproces op afstand. Of dit daadwerkelijk de oorzaak is voor de mindere productie weet ik niet, maar feit is dat vooral de drumsound we wat teleurstelt. Rekevics is immers een hard hitter en hoewel ik niet denk dat hij de plaat intrommelde, maar dat dat gebeurde door Priesner, kan ik mij moeilijk inbeelden dat hij 100% tevreden is over het basdrumgeluid dat minder organisch en wat digitaler klinkt. Het mist verder ook wat slagkracht en power.

Legend” is niet de verhoopte overtreffende trap van “Ageless fire” geworden. We blijven met deze nieuwe langspeler met andere woorden wat op onze honger zitten, wat niet wil zeggen dat het een slechte plaat is. Verre van zelfs, zo weten de Helleens getinte melodieën en leads van de epische opener “Adversary” ons instant bij ons nekvel te grijpen, schiet het pakkende “Frozen in vile illumination” met een helse riff uit de startblokken, bevat het titelnummer knappe hooks en breaks en ook de woeste, opruiende vocalen doen het ‘m nog steeds, maar de twee voorgangers scoorden een dikke 9 en het kan natuurlijk niet altijd recht in de roos zijn. Wanneer de vinyl op onze deurmat ploft zullen we ons opnieuw in Vanum’s muziek onderdompelen en misschien groeit de plaat dan nog verder.

JOKKE: 82/100

Vanum – Legend (Profound Lore Records/Eisenwald 2022)
1. Adversary
2. The gateway and the key
3. Frozen in vile illumination
4. Legend
5. Beneath the pillars of earth and air